Showing posts with label ailse. Show all posts
Showing posts with label ailse. Show all posts

Monday, 16 July 2012

Aithníonn blagaire blagaire eile

Rhys Morgan

In ómós d'Áine Durkin a chum a leithéid d'fhocal chomh maith agus a chuir i m'intinn é, seo scéal beag faoi bhlagadóir sheacht mbliana déag.

Chonaic mé píosa in Broadsheet inniu faoi airgead a chruinniú le haghaidh cúrsa  leigheas ailse do chailín óg. Bhí an leigheas le fáil in Institúid Burzynsksna Stáit Aontaithe. Agus ag Dia atá a fhios, má tá sé san 'Irish Times', caithfidh go bhfuil sé fíor. 


Bhí an Instiúid, nó daoine ag gníomhú ar a son, ag bagairt dlí ar an bhuachaill scoile mar gur tharraing sé droch-chlú orthu, dá réir féin. Ag tuíteáil agus ag blagadóireacht faoin easpa faisnéise dá leigheas agus an easpa dea-thoradh ar a n-iarrachtaí. I ndiaidh airgead a thógáil ó dhaoine agus a rá leo go bhfeicfí toradh. Is cosúil go ndearna sé taighde a chruthaíonn nach bhfuil a gcuid córas tastálaithe i gceart agus nach bhfuil torthaí maithe ag teacht ón leigheas. Cuimhnigh go bhfuil muid ag caint ar leigheas d'ailse 'doleigheasta' anseo, agus go bhfuil daoine óga agus a muintir i gceist, ag iarraidh mórshuimeanna airgid a charnadh, a chruinniú, a chur le chéile i lár an uafáis chun stop a chur leis an ghalar.


Lean mé an nasc ó Broadsheet go Wikipedia agus fuair mé an-chuid nasc go cásanna dlí ar son na hInstitiúide, ag iarraidh droch-chlú a scrios ó aon taifead poiblí. Ceann de na rudaí a rinne siad, agus iad sa tóir ar an scriosadóir cáile seo seacht mbliana déag, Rhys Morgan, ná a theach a aimsiú ar léarscáileanna Google agus íomhá a chur chuige ...

Ceist agam ar Áine agus ar dhaoine eile - cén Ghaeilge a chuirfeadh sibh ar 'quack medicine'?

Agus i ndeireadh na dála, ár smaointe leis na daoine sin atá sa chás is gur gá dóibh a leithéid d'Institiúid a thaighdiú ar son duine muinteartha leo. Bígí cúramach. Agus go dté sibh slán.

Thursday, 12 July 2012

Anne an gháire



Tháinig mé féin agus Anne chuig Ollscoil na Ríona ag an am céanna. Mise mar theagascóir, ise mar theagascaí. Ach d'fhoghlaim mé an oiread ó Anne is a bhí mé in ann a thabhairt di. Bhí féith an ghrinn go smior inti, agus ciall cheannaí, agus tuiscint. Ba mháthair í agus thuig sí go raibh saol corrach ag na daoine óga a bhí in aon rang léi.
Anois, cúig bliana ar aghaidh, tá mé féin réidh leis an ollscoil agus tá deireadh lena haistear féin. Tá sí ar shlí na fírinne anois, Mor léi. Cha raibh a fhios agam í bheith tinn, agus tháinig an scéal aniar aduaidh orm. Cha raibh a fhios agam go rabhamar beirt ar an turas céanna, ach gur ghabh Anne ar dtús.Mo chomhbhrón lena muintir. Bearna mhór ina saol anois.
Mor leat, a Anne.

Monday, 2 July 2012

nóiméad beag amháin


Leanann an saol leis. Bhí mé thall sa Spáinn, ag fulaingt faoin teas agus ag gearáin. Agus tháinig mé abhaile agus tá an saol ag gabháil ar aghaidh mar is gnáth anseo. Fearthainn. Fuacht. Postálacha gálanta ó Aonghus mar gheall ar an tréimhse iontach atá aige sa Fhrainc agus na grianghrafanna gleoite atá aige lena chruthú dúinn nach bhfuil sé á chumadh ina chistin. Sailí ag gabháil isteach don dara hobráid mar nár ghearr siad an ailse ar fad amach an chéaduair, agus chemo le teacht anois, rud nach raibh beartaithe roimhe seo. Ag tabhairt aire do na lusanna sa gháirdín, idir na cinn atá mé ag iarraidh agus iad siúd nach bhfuil de dhíth orm. Ian agus a dheartháir sna luathdhaichidí a bhfuil ailse phutóige aimsithe aige siúd. Máthair Ian agus an ailse scámhóige tagtha ar ais. Ag gearáin faoin easpa gréine an samhradh seo againn i mbliana. Maria ag caint liom go fóill ar ríomhphost cúpla bliain tar éis do na dochtúirí inse di nach raibh fágtha aici ach sé mhí. Na neachtanna Albanacha ag teacht trasna ar cuairt, sceitimíní orthu bheith i gcathair mhór agus raon ollmhór siopaí ann.

Nóiméad beag chun anáil a tharraingt. Idir maith is olc.

Friday, 27 April 2012

Níl a fhios agam


Níl a fhios agam cad a ba cheart a rá in amanna.

Sampla: bhí triúr againn sa seomra inné, aithne againn ar a chéile ach gan an oiread sin aithne, i ndeireadh na dála.

Chuir duine amháin ceist orm (ní fhaca sé mé leis na blianta), 'Caidé a tharla do do láimh?' 'Ailse', a dúirt mé, mar gur mheas mé go mbeadh sé dímhúinte leithscéal nó finnscéal a chur roimhe. Níor fágadh ina staic é, áfach, mar go raibh a mháthair cleamhnais i ndiaidh bás a fháil ón ailse tamall gairid roimhe sin. Ba léir go raibh sé corraithe fós fúithi.

Smaoinigh mé ar feadh cúpla soicind ar na daoine a fuair bás ón ailse agam féin - uncail, aintín, uncail eile - iad ar fad sna hochtóidí. Comharsan - 42. Triúr comhghleacaí ó scoil amháin - 54, 53 agus 58. Comhghleacaí ón ollscoil .- 55.  Go leor cairde eile. Agus ar na daoine a bhí i gcoimhlint leis an ailse i láthair na huaire,  máthair le cara, beirt chara liom féin.

Bhí an tríú duine ag dul chuig tórramh bhuachaill óig sé bliana déag an lá dár gcionn. Ailse a ba chúis lena bhás. Bhí sí i ndiaidh fáil amach fosta nach raibh ach roinnt míonna fágtha ag cara léi mar gheall ar an ailse, cara a bhí seasca. Óg go leor le bheith saintiúil faoin bheatha nach mairfí.

Bhí triúr againn ann ach bhí scata taibhsí cruinn thart orainn . Daoine a fuair bás, a raibh coimhlint in éagmais acu leis an ailse. Daoine eile a bhí beo, i ngreim an dóchais go fóill. Tháinig an leabhar le García Márquez isteach i m'intinn, 'Céad blian uaignis'. Bhí muid ann.

Ach ansin scar an cruinniú agus scar muid féin, ar ais chuig an saol taobh amuigh, chuig solas an lae ghil agus an dóchas.


Friday, 16 December 2011

An Nollaig

Christopher Hitchens

Bhí an t-am ann go mbíodh an Nollaig simplí go leor. Déanamh réidh ar feadh tréimhse roimh ré agus airneál agus cuartaíocht ar na laethe cuí. Idir Oíche Nollag agus Nollaig na mBan.

Tá an saol níos casta agus súil níos géire leis an Nollaig anois, áfach. Is deacair an súil sin a shásamh sa ghnáthshlí, cibé ar bith. Féiríní is bronntanais, daoine ag teacht is ag imeacht, imircigh sa bhaile ag iarraidh gach duine a fheiceáil, agus deoch agus bia á réiteach agus á ithe agus á ól. Agus sonas agus suaimhneas ar gach duine.

Ach le cúpla lá anuas tá ceathrar duine éagsúil i ndiaidh a inse domh go bhfuil drochnuacht (ailse nach leigheasfar) ag gaolta nó ag cairde leo. Agus is deacair drochnuacht a thabhairt leat ag an am seo bliana, nuair atá aird an phobail dírithe ar bhealach eile ar fad.

Chonaic mé an píosa seo ar maidin in Facebook. Is agallamh a rinne scríbhneoir Sasanach, Christopher Hitchens, leis an iriseoir Jeremy Paxman nuair a fuair sé amach nach leigheasfaí an galar istigh ann. Tá sé marbh anois.

 Níl mórán eile gur féidir liom a thairiscint do dhaoine a chluineann an nuacht seo, ag aon am. Ach barróg agus caint agus am i gcomhluadar dhaoine eile agus tréimhsí eile leat féin. Bí leithleasach.

Saturday, 10 September 2011

Mí Dheireadh an Fhómhair

Réaltán Ní Leannáin

An t-am sin den bhliain arís - ag tarraingt ar mhí dheireadh an fhómhair, mí na hailse brollaigh. Tá na meáin shóisialta nua cheana á bagairt orainn, maraon le daoine atá gafa ag cur nótaí cuimhneacháin in airde do dhaoine a bhí gar dá gcroí a fuair bás ón ailse.

Ach ba mhaith liom iarraidh orthu siúd agus ar dhuine ar bith a léann é seo a n-aird a dhíriú ar dhaoine eile atá beo fós. Nuair a bhí mé thíos leis an chaemo, thréig go leor cairde agus gaolta mé. Bhí eagla orthu roimh an ailse, is dócha. Ní raibh siad in inmhe déileáil leis. Deirim libh ar fad - bíodh eagla oraibh, cinnte. Is galar scáfar é. Ach gabh agus déan cuairt ar an duine, chan ar an ghalar. Beidh siad faiteach, mar atá tusa. Murab ionann agus tú féin, áfach, beidh siad uaigneach agus gan bheith in ann siúl i measc daoine ar eagla go dtógfaidh siad galar eile simplí a dhéanfaidh mórdhochar daofa.

Ach tá tú féin mór míofar folláin. Gabh amach. Déan cuairt. Cuairt ghairid, cuairt mhinic, agus barróg mhór ag a thús agus ag a dheireadh. Níl ailse tógalach.

Friday, 1 July 2011

leath-orlach eile!

Ag na meáchain aréir le Marie Murphy arís, i gCumann ailse na hÉireann. Leath-orlach eile caillte ón sciathan le limféidéime! Tá sin dochreidte i dtéarmaí gnáththeiripe na staide seo. Agus tá mé fíorbhuíoch di féin, mar Marie Murphy, agus don Chumann. Beidh sos ann don samhradh ach go leanfaimid féin leis an aclaíocht ar ár gconlán féin, agus tiocfaimid le chéile arís i mí Lúnasa.

Bhí troid agam le Marie Murphy an t-am deireanach gur úsáid me an ghraific thuas. Dar léi, ise atá ann. Dar liom, mise atá ann. Ní ceachtar againn í - tá mise ró-mhór agus ise ró-bheag!

Beidh an Cumann ag leathnú an chláir ar fud an oileáin, mar dhea-nuacht. Beidh siad ag tosú ar dhaoine fóirsteanacha a aimsiú leis an traenáil a stiúradh amach anseo. Dar liom, ba cheart go mbeadh an clár ceangailte le gach clinic nó fisiteiripeoir limféidéime sa tír. Ach ina dhiaidh sin, tá mise claonta. Chaill mé orlach go dtí seo gan feidhm orm bheith i mo 'othar'!

Beirigí bua, a Mharie, agus Anne a chuidíonn léi, agus Eimear Cotter ón chumann Ailse!

Tá an