Showing posts with label sneachta. Show all posts
Showing posts with label sneachta. Show all posts

Sunday, 2 March 2014

Lá na Seacht Síon



Briseadh agus scíste an deireadh seachtaine seo caite. Ach bhí an foirgneamh sean agus leagan amach ait ar an seomra againn. Bhuail an pairtnéar a chloigeann in éadan an tsíleáil gach uair a d'éirigh sé ón leaba.



Fadhb eile ar fad a bhí agam féin...

Cnoc Fhiodh na gCaor i bhfad uainn
Agus seo an radharc a bhí le fáil ón chathaoir sin - idir na ceathanna báistí agus flichshneachta is clocha sneachta. Bhí slintheacht agus gleidearnacht ann, géarbhach agus garbhadas, díle is díonta.

Lá na Seacht Síon, Márta ina glóir.

Thursday, 28 March 2013

Croithe, móra, maithe



Bhuail an drochaimsir tuaisceart na hÉireann go trom le seachtain anuas. Ba mhaith an rud é go raibh sé beartaithe agam cheana bualadh suas chuid an seanphéire, mar go raibh ócáid agam le freastal uirthi ar an Satharn.

Suas liom ar an Aoine. Fliuch go maith i mBaile Átha Cliath ach faoin am gur shroich mé Droichead na Banna bhí an flichshneachta ina shneachta ceart. Stop mé le haghaidh caife agus briseadh ón tiomáint ag an 'Outlet', cnuasach mór de shiopaí a dhíolann earraí ar shladmhargadh. Díolann siad caife chomh maith.

Bhí an áit in ainm is bheith ar oscailt go dtí a naoi an oíche sin. Ar a sé a' chlog an tráthnóna, bhí an áit bánaithe, agus na siopaí druidte.



Ar aghaidh liom. D'éirigh an titim sneachta níba mheasa i rith an ama, ag tarraingt ar Bhéal Feirste. Ní raibh ach lána amháin den mhótarbhealach le feiceáil, bhí an ceann eile clúdaithe leis an stuif bán.Agus mé ag moilliú go 30km san uair, bhí scuaine taobh thiar dom nach raibh deifir orthu ach an oiread.

Bhí an seanphéire go lúcháireach nuair an bhain mé an teach amach, ar ndóigh, lán scéalta agus an teach te teolaí. Theip ar an aibhléis an oíche sin, mar a theip uirthi ar fud na cathrach. Coinnle agus tine - mar a bhí nuair a bhí mé óg agus stailc ghinearálta na n-oibrithe 'ultacha' i 1974.



Ach cibé imní a bhí orm faoi sheandaoine ag sleamhnú agus ag titim san sneachta, agus seanchnámha bheith i mbaol a mbriste, ceansaíodh í . Is cosúil go raibh an siopa trasna an bhóthair - Watterson's mar a bhí i m'óige -  bhí siad ag teacht trasna gach maidin le cúpla lá anuas. Bhí siad ag fágáil nuachtáin agus bainne thall ar leac an dorais gach maidin. Níor iarr an seanphéire é seo, ach dúradh leo liosta a fhágáil chomh maith má bhí aon rud eile ag teastáil - rud a rinne siad. Deirtear liom go bhfuilthear á dhéanamh go fóill, bíodh is go bhfuil an aimsir maolaithe rud beag.

Croithe móra maithe ag daoine go fóill, is deas liom a rá.


Tuesday, 12 March 2013

Reoite i Mí an Mhárta



Chuir an postáil a rinne Eoin Ó Riain ar a bhlagsa ag smaoineamh siar na blianta mé.

Bhí mé 21 bhliain d'aois. Bhí mé ag fanacht ag stad an bhus seachtain roimh an Cháisc i bPort na Binne Uaine i gContae Dhoire. Bhí an bus le mé a thabhairt go Cúil Raithin. Traein ó Chúil Raithin go Doire, agus síobsiúl ó Dhoire go Gort a' Choirce le haghaidh cúrsa Gaeilge de chuid na hollscoile.

Agus an mhaidin sin i Mí an Mhárta bhí mé ag fanacht ar an bhus. Tá 'Promanáid' i bPort na Binne Uaine, sráid 'aontaobhach',  a bhfuil siopaí agus caiféanna ar thaobh amháin den bhóthar a shnaidhmíonn siar an cósta, agus an tAtlantach fiáin ar an taobh eile. Gan aon tithe ná balla féin idir tú is na tonnta. Sráid gan trua atá ann i rith an gheimhridh, gan foscadh ón ghaoth ná ón fhearthainn.

An mhaidin seo roimh Cháisc, sneachta a bhí ina luí i gcnapanna beaga fá dhoirse na siopaí. De ghnáth, ní fheictí a leithéid mar go raibh an fharraige sáile fá chúpla slat de na doirse, agus níor lig an tsáile don sneachta fanacht sioctha ar feadh i bhfad. Agus nár mheasa fós nach dúlagar an gheimhridh a bhí ann, ach gile an earraigh.

Ach an mhaidin Mhárta seo bhí na cosa reoite, feoite, fuar, feannta, fliuch, báite. Carghas agus fiche carghas déanta againn ag stad an bhus sular tháinig an bus féin, gan trácht ar an traein!


Sunday, 5 December 2010

sneachta agus siorradh gaoithe agus cóisir ar ceal




Bhuel, bíodh is gur tháinig na bindealáin, chuir an sneachta deireadh le fisiteiripe an tseachtain seo . Cén mhaith gabháil isteach chuig James's agus cos leonta a fháil taobh leis an láimh ataithe? D'fhan mé sa teach i rith an ama, ag beathú na n-éan agus ag déanamh réidh sú (anraith). Chomh luath is a leag mé amach bia do na héin, áfach, thit an sneachta anuas go trom agus chlúdaigh sé an bia go gasta. Tá moll mór grabhróga aráin le teacht chun solais imo gháirdín cúil lá ar bith feasta.

I ndiaidh cúpla lá den oighear, ghlanamar an casán taobh leis an teach, ach ba bheag an mhaise é agus formhór na dteach thart orainn gan a dhéanamh. Tá an sneachta ann go fóill, crua agus siocaithe faoi seo, agus réidh don té atá dána go leor le siúl uirthi. Chuir sé i gcuimhne domh na laethe sneachta a bhíodh ann agus mé óg. Bhí seisear againn ann, agus léar mór buataisí rubair nár caitheadh amach riamh sa shed, mar bhíodh paiste i gcónaí ag fas aníos a d'fhoireadh don chosbheart. Chuireadh m'athair leathanaigh ón nuachtán isteach sna buataisí. Choinnigh an nuachtán na cosa te, agus líon an nuachtán na bearnaí i mbuataisí a bhí ró-mhór don leanbh a chaith iad. Anois, tchím páistí agus runners agus buataisí faiseanta orthu, ach ní choinníonn siad an fhliche amach ar nós na wellies.

Beidh mé caoga bliain d'aois an tseachtain seo, agus bhí cóisir deas le bheith againn i dteach an ardmhéara i mBaile Átha Cliath. Shíl mé gurbh fhiú a mhór a dhéanamh de, ós rud é nach raibh mé in inmhe fleadh ná cóisir bheith agam le cúpla bliain anuas. Agus bhí an císte ar ordú, agus an bia agus an deoch. Agus d'fhan an fhuacht agus an sneachta. Scáirt cúpla duine a fhiafraí an raibh an ócáid ar siúl go fóill, agus ghéill mé don Nádúr. Ó bhuel..... an bhliain seo chugainn! É sin nó bogfaidh mé dáta mo lá bhreithe go dtí an samhradh.