Showing posts with label tamoxifen. Show all posts
Showing posts with label tamoxifen. Show all posts

Friday, 4 December 2015

An galar dubhach agus Tamoxifen


 Sláinte agus táinte. Is cuma cad a deir an seanfhocal, ceapadh an nath céanna roimh aimsir na bhFianna agus na bhFinte agus sular stróic siad an Córas Easláinte as a chéile.

Chuimhnigh mé air seo agus mé ag caint le bean ar na mallaibh a raibh cnapáneachtóime aici roinnt blianta ó shin. Sin an obráid ina mbaineann siad cnapán feola amach as do chíoch, ach ní bhaineann siad an chíoch iomlán. Shíl mé féin gur sin an focal a bheadh ann, ach go raibh an téarma rud beag  tuatach, ach nuair a chuartaigh mé an téarma 'ceart' san fhoclóir, nach é sin an focal a léim amach ón scaileán chugam.

D'íoc sí  - nó d'íoc an comhlacht árachais - as an obráid. D'íoc an comhlacht árachais as an radaitéiripe ina dhiaidh. Ní thuigim cén fáth - má tá rud amháin ag obair go measartha maith sa Roinn Easláinte againn, sé an crios iompair don ailse cíche. Ach d'íoc sí. Sé sin, d'íoc an comhlacht árachais sláinte. Mar go raibh sé d'acmhainn aici an táille a íoc leo siúd.

Ok. Níl mé ag gabháil a thosú air sin! Ní sin an fáth gur tháinig sí isteach i mo cheann. An fáth gur tháinig sí isteach i mo cheann ná go raibh muid ag trácht ar na piollaí hormóin a bhí sí ag tógáil. Tamoxifen. De ghnáth, glacann tú na piollaí seo ar feadh cúig bliana i ndiaidh gach cóir leighis eile atá le cur ort. Mar sin a bhí léi.



Bhí sí ag gearáin mar gheall ar phiantaí gan chúis ina géaga. Bhí sí ag freastal ar fhisiteiripeoir ach ní raibh aon mhaith ann.
'Sin an Tamoxifen.'
'An ea? Liostáladh é sin ar an liosta taobh-éifeachtaí ar an leathanach sin a fhaigheann tú sa bhosca.'
'Sin thú, mar sin.'
'Ó. Maith go leor.'
'Ní fiú duit íoc as fisiteiripeoir, mar sin, ní dhéanfaidh sí aon mhaith duit. Is ar an leigheas atá an locht, agus ní shocróidh sé síos go dtí go stopann tú de na piollaí.'
'Ceart go leor.'
Agus lean muid ag ól ár gcuid tae.

Chuaigh an comhrá as sin go dtí rudaí eile go ginearálta. Bhí go leor deacrachtaí beaga aici sa saol, ach bhí rud éigin a dúirt sí liom a las an bolgam solais i mo cheann, rud éigin faoi chomh crua is a bhí gach lá aici.
'Aon seans go mbeadh an galar dubhach ort?'
'Dúlagar? Na bí amaideach. Ní bheadh a leithéid ormsa.'
'Ach is taobh-éifeacht den Tamoxifen-'
'-ná baol air. Ní bheadh aon rud mar sin orm, níl fáth ar bith go mbeadh a leithéid orm.'
Agus d'amharc sí orm mar a bheinn as mo mheabhair (sic).
'Bhí sé orm féin nuair a bhí mé á thógáil. Bíonn sé ar go leor ban agus iad ag tógail Tamoxifen. Seans gur-'
'No. Ní bheadh sé sin ormsa.'
'Amharc ar an bhosca.'
'No.'

Agus b'shin sin.



 Is cuimhin liom na piollaí frithdhúlagráin a thógail le linn domh bheith ar Tamoxifen. Chuidigh siad go mór ach níor chuidigh siad ar fad. Is cuimhin liom an blaincéad trom dubh a tógadh ó mo cheann - go meafarach - an lá a stop mé den Tamoxifen. Is cuimhin liom gur bhlais mé cé chomh milis is a d'fhéadfadh an saol bheith go gairid i ndiaidh domh an Tamoxifen deireanach a thógáil. Léigh mé an leathanach bán a fhaigheann tú sa bhosca.

Tuesday, 22 March 2011

Limféidéime

Bhí mé ag an dochtúir ar na mallaibh le mo chuid cógaisí a athrú ó Tamoxifen (hot flushes, sceadamán nimhneach i gcónaí, éirí níos ráimhre, pianta sna cosa, drochbhlas sa bhéal i rith an ama) go hExemastane (??? pianta sna cosa, ach cá bhfios cad eile. Beidh fadhb agam leis an mheácan, cinnte , mar gur stéaróideach atá ann.)

Bhí sí ag dul tríd na nótaí agus ar sí, 'ó, agus an limféidéime, caidé mar atá sí ag teacht ar aghaidh?'
'OK,' arsa mise.
'Just ok?' ar sí

Bhain sé geit asam. Ní ulpóg ná slaghdán ná triúch ná aon rud eile a d'imeodh le linn ama a bhí ann. Is rud í a bheadh agam i gcónaí. Láimhseáil atá i gceist, ní biseach.

Ach bhí sí óg, mar dhochtúir. Agus lig me di.
'Ar nós diaibéiteas mo mháthara, a dhochtúir, beidh sí agam i gcónaí. Tá glacadh agam leis sin' arsa mé.

Agus caithfidh mé glacadh leis. Bhí me ag cuartú eolais don Exemastane agus chuaigh mé go fóraim Amoena. Tá catalóg ann d'fho-éadaí do mhná a raibh díchíochú acu, ach sna fóraim tá eolas ar eispéireas na mban sa reimse seo. Is catalóg ar an éadóchas é, cuid mhaith de, agus bí cúramach má théann tú a léamh. Léigh idir na línte - an é an t-éadóchas atá ag cruthú na faidhbe nó an leigheas? Ach tá eolas ann nach bhfaighidh tú ar an bhileog eolais sa bhosca cógaisí. Úsáideach.

Níl an t-éadóchas céanna orm féin, in ainneoin is go bhfuil mo chorp tugtha don dúlagar. Ní bhaineann an ceann amháin leis an cheann eile. Agus tá fear cineálta agam.

Ach bím cúramach agus mé ag surfáil. Tá deora go fras amuigh ansin, agus ní gá do chuid féin a chur leo.




Saturday, 9 October 2010

Histireachtóime


I ndiaidh domh gabháil trí scian, chaemo agus raidaiteiripe, bhí cúig blianta de phiollaí le tógáil, druga darb ainm Tamoxifen. Tá mé ag tógáil iad seo chun bac a chur le déanamh éastraigine, mar bhí an éastraigin ag beathú m’ailse.

Cruthaíonn an Tamoxifen fadhbanna beaga ann féin - deacrachtaí gabháil a chodladh, taomanna teo-allais, pianta sna cosa, tinneas cinn, dúlagar… Ach tá baint ag an druga le hailse broinne chomh maith, agus sin ailse amháin atá go mór imo chlann. Away liom le labhairt leis an ghéineolaí, agus ansin leis an ghínéiceolaí. Agus dáta socraithe don díbhroinniú.

Ní rud mór a bhí ann ar chor bith domh. Cén fáth an ndéanfainn a mhór de? Bhí mo chlann fásta aníos – chomh fada is a fhásann do chuid páistí aníos ariamh – agus bhí go leor de chomharthaí an tsosa míostraithe agam cheana ón Tamoxifen. Agus bhí siad in ann é a dhéanamh le mainliacht mionchró. A bhuíochas leis seo, bhí mé imo sheasamh agus ag siúl thart an lá dar gcionn!

Chuir sé iontas ar lucht an ospidéil a shuaimhneach is a bhí mé. Ach ní raibh mé buartha faoin díbhroinniú ar chor ar bith. Chan i ndiaidh chaemo. Bhí mé ní ba bhuartha leis an líon banaltraí nár thuig limféidéime agus nach raibh cleachtaithe leis an bhainistiú. Bhí mé breá bríomhar bunús an ama sa ospidéal, ach is mór an gar mar rinneadh iarracht tar éis iarracht brú fola a mheas ar am lámh leis an limféidéime. No-no atá ann, ní cead cufa bhrú fola ná snáthaid a úsáid ar an láimh. Ach uair i ndiaidh uaire, bhí orm é seo a mhíniú do bhanaltra i ndiaidh banaltra. Fiú san obrádlann.

Coicís ina dhiaidh bhí mé ar ais ag tiomáint agus ag siúl. Tá mé níos raimhre agus níos tuirsí ná mar bhí, ach is beag an praghas é ar shuaimhneas intinne.

So…..sin mé. Díchíochaithe, díbhroinnithe, ar leathláimh. Buíochas mór leis an saol go bhfuil mo chuid fiacla féin agam…